Soms krijgen wij vogels in de opvang die hun leven lang medische zorg nodig hebben, dat kan zijn door bv blindheid, handicap, aparte zorg of levenslange medicatie.
Voor zulke vogels is het fijn als ze ook een plekje krijgen waar ze niet meer weg hoeven, iemand die veel thuis is en veel liefde en goede zorg kan geven.
Dit geeft dan onze opvang weer ruimte om andere vogels op te vangen en ons daarnaast een heel fijn gevoel omdat deze “speciale” vogels een geliefd en goed verzorgd plekje hebben.
Wij proberen deze mensen zo goed mogelijk te begeleiden en alle zorg kosten die hier uit voort komen zijn voor Hope for Wings. Wij hebben Joyce Fredericks, die ondertussen al 3 zorgvogels voor Hope for Wings heeft opgenomen, gevraagd om hier wat over haar ervaringen te vertellen:

Vaak krijg ik de vraag: “Waarom doe je dat?” Zorg dragen voor een zorgvogel.

Het antwoord is simpel: omdat ze zijn zoals ze zijn, veelal door ons mensen.

Lorre was 85 jaar. Blind en verwaarloosd, angstig en bijtend bij het pakken. Ik heb hem zien opbloeien tot een vogel die leerde spelen, nieuwe dingen ging eten en vol vertrouwen de kamer rondliep. Ik was zijn hele wereld en zolang hij wist dat ik er was, was het goed. We werden een twee-eenheid. Hij heeft een krater in mijn hart achtergelaten, maar ik heb zó veel liefde van hem gekregen dat ik het zonder twijfel opnieuw durfde doen.

Daarna kwam Hansje, 61 jaar oud, waarvan hij er minstens 58 in een miniatuurkooi opgesloten heeft gezeten. Hij kende niets, had flinke staar en was bang voor bijna alles, onbenaderbaar. Toch wist ik langzaam wat vertrouwen te winnen. Hij begon te kwebbelen.
Na zijn operatie en de terugkeer van zijn zicht zie ik hem steeds minder angstig worden. Hij kwebbelt weer en laat zich zelfs kroelen wanneer hij na zijn medicijnen bij mij op schoot zit. Hij kan nu eindelijk Hansje worden: Hansje die ziet en de wereld mag ontdekken in meer ruimte dan hij ooit heeft gekend.

Op 24 december kwam Jacob in mijn leven. 54 jaar oud. Hij leefde in een wasmand en sliep bij zijn vorige eigenaresse in bed. Door ernstig misvormde pootjes kan hij niet staan of lopen. De liefste vogel die je je kunt voorstellen. Jammer genoeg is hij 30 januari al overleden, de troost is dat hij nog even heeft kunnen genieten van veel liefde en heel lekker eten voordat hij weer bij zijn vrouwtje kon zijn.

Ja, het kost tijd en energie. Maar deze vogels zien opbloeien en hun kwaliteit van leven mogen verbeteren, maakt alles meer dan de moeite waard, ook al is het verdriet natuurlijk groot als ze komen te overlijden.

Ik ben dankbaar dat ik dit kan en mag doen.
Het geeft mij voldoening dat ik kan meewerken aan de verbetering van hun kwaliteit van leven. Dat verdienen ze allemaal.

Aldus Joyce Fredericks, zorgvogel opvang voor Hope for Wings