Rescue verhalen

OPA JACCO (24-2-2019)

Jacco is een grijze roodstaart van 43 jaar, woonde (wij denken een kereltje) zijn leven lang bij mensen die hem nooit uit de kooi hebben gelaten en altijd zaad heeft gegeten. Nu zijn de mensen 80+ en kunnen niet meer voor Jacco zorgen, daarbovenop had Jacco ook volgens hun wat geplukt…..nadat de cites geregeld was kon Jacco worden opgehaald.

Wat wij aantroffen daar waren wij niet op voorbereid….

Deze vogel was letterlijk HELEMAAL kaal…alleen op zijn hoofdje zitten veertjes….. een lief koppie dat hij heeft!
Had hier en daar wat wondjes, zat constant te trillen en zag er ook niet gezond uit,rare kleurtjes en vergroeide en stijve teentjes.

Regelrecht naar ons opvangadres en door naar Rob…. foto’s gemaakt en goed onderzocht…Jacco blijkt een hartprobleem en een vergrote lever te hebben…. het een kan zeker met het andere te maken hebben.
En natuurlijk helemaal kaal….maar dat kan meerdere oorzaken hebben.

Alles is natuurlijk spannend na zo een levenslange opsluiting en lage weerstand dus Jacco was een zielig hoopje vogel die heel veel trilde. Dus Rob heeft besloten dat Jacco een sok aanmoest en sjonge wat was dat een goede beslissing! Hij trilde gelijk een heel stuk minder en voelde zich gelijk een stuk beter. Nu is vooral het medicijn TLC heel erg belangrijk, het krijgen van (goede) voeding en visolie omdat hij ook een beetje vergroeide en stijve pootjes heeft en een warmte lamp als hulp voor het regelen van zijn lichaamstemperatuur en een Daglichtlamp voor de juiste vitamines.

Het gaat nu redelijk met Jacco, alles is natuurlijk eng en raar en hij lijkt wel een beetje down. Hij valt nog wel eens van zijn stok maar vind het uit de kooi zijn ook wel erg leuk en een kroeltje op zijn koppie kan hij ook zeker wel waarderen. Ook een verandering van outfit (sok) is soms wel nodig maar die sok heeft hij een beetje eigen gemaakt.
Gelukkig kan hij wel al een beetje smikkelen
en ook lekkere smak kusjes geven! Het is een aandoenlijk oud ventje Oh en hij is zelfs al een beetje aan het spelen geweest!
Wat zou het mooi zijn als we hem nog een paar jaartjes leven in vrijheid kunnen geven in liefde….op de manier zoals wij graag zouden zien dat een papegaai verzorgd word.

Voor nu wachten op de test uitslagen en kijken hoe Jacco het vind in het gezinsleven op het opvang adres ipv in quarantaine. Hij is iig in super goede handen en zal uiteindelijk herplaatst worden.
Laten we de duimen nog even draaien en de kaarsjes nog even branden voor Jacco? Hij heeft het ook zo hard nodig want het is echt een hoopje zielig

Ondertussen gaat het goed met Opa Jacco zoals we hem nu noemen, hij gaat baby stapjes vooruit en kan nu echt een vrije vogel zijn waar hij ook wel van geniet.